Het verhaal van Danny en zijn cliëntondersteuner

Het verhaal van Danny en zijn cliëntondersteuner

(Bij een witte stoel verschijnt de tekst: Danny & Co. Een vrouw neemt plaats op de stoel. Naast haar zit een man in een elektrische rolstoel.)

RUSTIGE MUZIEK

(Ik ben Danny. Ik heb vanaf 2009 MS en ja, eigenlijk zie ik maandelijks dat er functies uitvallen. Zo is mijn hele linkerkant al, ja, uitgevallen waardoor ik dus rolstoelafhankelijk ben geworden.)

(Ik ben Felice en ik ben cliëntondersteuner bij MEE Amstel en Zaan, waar ik consulent ben voor de wijk Osdorp in Amsterdam.)

(Felice is op mijn pad gekomen op het moment dat ik vanuit Amsterdam-Noord naar West verhuisd ben.)

(Volgens mij was jouw vraag toen je bij ons kwam: Ik merk dat ik het lastig vind om om hulp te vragen als bijvoorbeeld in de supermarkt de groentes heel hoog staan. Ik ben best wel eigenwijs en hoe kan ik toch de regie zelf houden ondanks dat ik achteruitga?)

(Als iemand een vraag heeft, sta ik als eerste vooraan om te helpen. Maar zelf hulp vragen, dat... -Is het moeilijkste wat er is. Is voor mij het moeilijkste wat er is, ja.)

(Jij had een euthanasieverklaring geregeld voordat je bij MEE kwam. En je had het idee dat als je die euthanasieverklaring had getekend, dan zou je een soort rust ervaren, van: Nu heb ik het geregeld, ik heb de regie in handen over m'n eigen leven. Maar wat gebeurde er bij jou? Dat jij juist het gevoel kreeg van: oké, maar ben ik wel in staat op het moment dat het zover is om te beslissen over m'n eigen leven?)

(Ik ben daarin de tussenpersoon geweest om iemand te zoeken, dat was een gedragsdeskundige van MEE, om met jou dat gesprek aan te gaan omdat uiteindelijk, wat jij heel mooi zelf zegt: Het zat al in mezelf. Ik weet nu dat ik dit zelf op dat moment goed kan beslissen.)

(Dit was niet de vraag waarmee je binnenkwam, dus de vraag achter de vraag te ontdekken en je op de juiste plek te krijgen waardoor jouw vraag beantwoord werd. -Ja.)

(Ja, de vragen achter de vraag. We hebben het er al heel, heel, heel vaak over gehad.)

(Al die vragen van jou achter de vraag.)

(Naar Felice stappen met een probleem, ja, dat eigenlijk zo opgepakt wordt. Felice heeft eigenlijk aan een half woord voldoende. Als ik zeg 'ik zit ergens mee' en ik begin het uit te leggen, dan begrijpt zij al precies wat ik bedoel.)

(Felice knikt.)

(Jouw beperking is een proces. En ook onze samenwerking is een proces. Het is een vraag waarmee je binnenkomt, maar dat is absoluut niet de vraag waarmee we het dossier ooit zullen sluiten. Elke keer hebben wij korte trajecten omdat er korte, praktische vragen zijn waarin wij een samenwerking nodig hebben met elkaar. En daarom sta ik nog steeds naast je. -Ja. Gelukkig.)

(Ze lachen.)

(Ja.)

(Het beeld wordt onscherp. Beeldtekst: Voor meer informatie over cliëntondersteuning in uw regio kunt u terecht op: www.clientondersteuning.co.nl. Co, uw persoonlijke gids in de zorg.)

DE RUSTIGE MUZIEK SPEELT NOG EVEN VERDER EN EBT DAN WEG