Het verhaal van Caspar, Juliëtte en hun cliëntondersteuner

Het verhaal van Caspar, Juliëtte en Regien is een voorbeeld van cliëntondersteuning vanuit de Wet langdurige zorg.

Caspar en zijn cliëntondersteuner

(Bij twee witte stoelen verschijnt de tekst: Caspar & Co. Een man en een vrouw gaan zitten. Er komt een meisje naar hen toe.)

RUSTIGE MUZIEK

(Kom je zitten? Kom eens zitten.)

(Kom je tussen ons in zitten? -Juist.)

(Het meisje heeft een tablet vast.)

(Hè, is het spannend? -Ja. Wat doen ze allemaal dan? Oké.)

(Mijn naam is Caspar. Ik ben de trotse vader van Juliëtte. Juliëtte is negen, heeft de diagnose autismespectrumstoornis en een ontwikkelachterstand. Juliëtte is hyperimpulsief. Dat betekent dat Juliëtte 24/7 permanent toezicht nodig heeft.)

(Het impulsieve uit zich doordat: Juliëtte voelt prikkels en doet het meteen. Ze klimt een dakraam uit en ze gaat over de daken lopen. Juliëtte kent geen gevaar. Dat betekent dat ons gezin volledig draait om Juliëtte.)

(Maar gelukkig mag Juliëtte af en toe logeren. Dat betekent dat ze een weekendje weg is en dan hebben wij als ouders meer tijd voor Aaron en Laurens.)

(Mijn naam is Regien Langenbach, ik ben klantadviseur bij het Zilveren Kruis. Ook wel cliëntondersteuner genoemd. Wat ik met name doe, is vraag en aanbod bij elkaar brengen. Het feit dat je één ingang hebt, één persoon die voor jou gaat kijken waar er misschien een plekje is, bij welke zorgaanbieder je terecht kan, dat geeft gewoon rust voor mensen. Eén aanspreekpunt.)

(Ik vond het prettig dat ik één keer m'n verhaal mocht vertellen aan iemand met een luisterend oor, die doorvroeg, die in alles, wat ik merkte, in de poriën wilde meewerken.)

(Mijn belangrijkste taak was met name dat jullie als gezin ontzorgd zouden worden. Ze hadden heel veel spanningen in het gezin om alles te regelen, om überhaupt het zorgaanbod voor Juliëtte rond te krijgen.)

(Als Regien er niet was geweest, acht ik de kans redelijk aanwezig dat Juliëtte niet meer thuis woont. Ik sluit ook niet uit dat ons gezin niet meer bij elkaar was, dat ik niet meer bij m'n vrouw was, omdat het zo zwaar is dat je elkaar volledig kwijtraakt in alleen maar zorg leveren.)

(Wat ik supergaaf vind, is dat je onderdeel van ons gezin bent geworden. Dat vind ik ongelofelijk knap, want je voegt geruisloos in, je voegt weer uit. Dat doe je ongelofelijk mooi.)

(Dat is goed om te horen. Ja. Dank je wel.)

(Alsjeblieft.)

DE RUSTIGE MUZIEK SPEELT NOG EVEN VERDER EN EBT DAN WEG

(Het beeld wordt onscherp. Beeldtekst: Voor meer informatie over cliëntondersteuning in uw regio kunt u terecht op: www.clientondersteuning.co.nl. Co, uw persoonlijke gids in de zorg.)

“Ik kan over de afdelingsgrenzen van het zorgkantoor heen kijken en zorg voor deskundigheid. ”
Regien – Co van Caspar

Wat is jullie verhaal?

Caspar: “Mijn dochter Juliette heeft een ontwikkelachterstand met een autisme spectrum stoornis. Als je een negenjarig kind hebt dat continue zorg nodig heeft, komt er veel op je af.“

Regien (Co): “Het percentage kinderen dat gebruikt maakt van de Wet langdurige zorg is relatief klein. Daarnaast is de intensieve zorgvraag van Juliëtte erg complex.”

Wat is de situatie?

Caspar: “Mijn vrouw en ik waren volledig verdwaald in de complexe jeugdzorgwereld, maar in 2016 kwamen we via het zorgkantoor in contact met Regien.

Regien (Co): “Na een gesprek heb ik Caspar ontmoet. Samen bespraken we de verschillende opties. Welke vraagstukken liggen er? Welke zorgpartijen kunnen wat voor ons doen? Ik was een luisterend oor en heb meteen doorgepakt. Ik kan over de afdelingsgrenzen van het zorgkantoor heen kijken en zorg voor deskundigheid.

Wat zou je cliënten en mantelzorgers willen meegeven?

Caspar: “Het is de kunst om bij het juiste loket te komen. Regien is een inhoudsdeskundige én een verkeersregelaar, die daarvoor zorgt. Ik ben ervan overtuigd, dat als Regien er niet was geweest, Juliëtte niet meer had thuis gewoond. Met Regien kan ik over alle zorg en problemen praten, mijn klankbord. Mijn coach. Een ongelofelijk mooi mens.”

Regien (Co): “Ik hou van mensen en het geeft mij voldoening als ik het verschil kan maken. Soms moet je out of de box denken om het voor iedereen veilig en overzichtelijk te houden. Om te zorgen dat mantelzorgers er niet aan onderdoor gaan.”