Het verhaal van Hanna en haar Co

Het verhaal van Hanna en Lilian is een voorbeeld van cliëntondersteuning vanuit de Wet langdurige zorg.

Het verhaal van Hanna en haar cliëntondersteuner

(Bij twee witte stoelen verschijnt de tekst: Hanna & Co. Een donkerharige vrouw en een grijze vrouw gaan zitten. De grijze vrouw lacht naar de andere vrouw.)

RUSTIGE MUZIEK

(Ik ben Hanna Stemerding en ik zorg voor mijn man. En mijn man heeft vasculaire dementie. De belangrijkste klacht is op het ogenblik vooral dat hij heel slecht loopt. Dus hij heeft een rollator en ik moet echt opletten dat hij die rollator elke keer pakt. Die vergeet hij weleens, want hij is dus echt z'n hele geheugen kwijt.)

(We zijn allebei nu 87 jaar. Alles is heel erg vermoeiend. En dat maakt dat ik dan denk: Als dat nou beter was, dan kon ik beter voor 'm zorgen. Maar ik vergeet dat ik zelf ook een jaartje ouder word en dat je dan ook niet zo veel meer kan.)

(Mijn naam is Lilian de Gier, ik werk bij Stichting Mee. Ik doe de onafhankelijke cliëntondersteuning binnen de Wet langdurige zorg. Ik merk in mijn dagelijkse praktijk dat mijn functie als cliëntondersteuner mensen kan steunen om de weg te vinden. Voor hen is het allemaal nieuw.)

(Ik kan me niet meer precies herinneren wie er allemaal kwam. Er kwamen ontzettend veel mensen met vragenlijstjes die ze ons stelden. En dat vragenlijstje werd ingevuld en dan kreeg ik 's avonds een e-mailtje van 'dat hebben we besloten en zo en zo wordt het'. Ik had het gevoel dat er allerlei letters om m'n oren heen vlogen. Wmo, Wlz, pqw, pgb en al die dingen. Ik wist niet eens wat het betekende.)

(En er werd over gesproken alsof het een heel vanzelfsprekend begrip was. En dat legde jij ook uit. -Ja.)

(Voor mij begint het eigenlijk om te kijken: Wie zit er voor je? Wat zijn dat voor mensen en wat willen ze graag? Wat zijn hun wensen? En om daar goed naar te luisteren en dan de informatie en het advies zo af te stemmen dat zij eigenlijk zelf de keuze kunnen maken, zo veel mogelijk.)

(Ik had het gevoel: Er is eindelijk een keer iemand die luistert en die ons begrijpt.)

(Dat vond ik ook zo mooi bij jullie. Het werk dat jullie hadden gedaan... -Je stelde ook hele zinnige vragen. En ik merkte ook dat je echt geïnteresseerd was in wat wij deden.)

(Ja, dat was ook zo. En daar sta ik dan ook iedere dag voor op. Want de regeltjes en de spelregeltjes, die ken ik wel, maar ik vind het belangrijk om bij die mens... Wie zit er voor me? Wat hebben die mensen nodig en wat zouden ze graag willen?)

(En dat was bij ons wel goed gelukt, hè? -Ja, zeker. Mooi. Ja.)

DE RUSTIGE MUZIEK SPEELT NOG EVEN VERDER EN EBT DAN WEG

(Hanna lacht. Het beeld wordt onscherp. Beeldtekst: Voor meer informatie over cliëntondersteuning in uw regio kunt u terecht op: www.clientondersteuning.co.nl. Co, uw persoonlijke gids in de zorg.)

“Ik zou iedereen die de weg kwijt is in de zorg willen aanraden een cliëntondersteuner te raadplegen.”
- Hanna, mantelzorger voor haar man Ad over haar Co Lilian

Wat is jullie verhaal?

Hanna: "Toen mijn man Ad en ik stopten met werken, kwamen de klachten ineens. Bij Ad werd dementie vastgesteld. Daarnaast kreeg hij ook darmklachten. Dementie en pijn, alles loopt door elkaar."

Waar liepen jullie tegenaan?

Hanna: "Ik heb last van mijn heup, waardoor ik niet meer volledig voor Ad kan zorgen. Na contact met verschillende zorgconsulenten via de gemeente, wees onze huisarts ons erop dat we mogelijk een indicatie voor zorg via de Wet langdurige zorg (Wlz) konden krijgen. In eerste instantie kwamen we niet in aanmerking voor een Wlz-indicatie. Na een bezwaar werd de indicatie toch toegewezen. Op een avond voor mantelzorgers gaf iemand mij de tip om contact op te nemen met cliëntondersteuningsorganisatie MEE. Zo kwam ik in contact met cliëntondersteuner Lilian. Lilian en ik hebben een klik. Ze luisterde écht naar ons en wilde weten waaraan wij behoefte hadden. Dat was nieuw."

Wat was de situatie?

Lilian (Co): "Ik ben gewoon naast haar aan de keukentafel gaan zitten en sprak met haar over de mogelijkheden voor passende zorg voor haar en haar man. Mijn werk gaat verder dan wetten en regels: Je moet mensen in hun waarde laten. Hun behoefte ophalen. Cliënten weten vaak zelf perfect wat ze willen en wat ze nodig hebben. Dat is voor mij de kern van cliëntondersteuning."

Wat zou je andere mantelzorgers willen meegeven?

Hanna: "Lilian heeft alles op de rails gezet én ze is ons aanspreekpunt. Het is samen zoeken: ze geeft aanwijzingen en suggesties, maar wij maken zelf de keuze. Ik zou iedereen die de weg kwijt is in de zorg willen aanraden een cliëntondersteuner te raadplegen."

Hanna en haar cliëntondersteuner