Het verhaal van Tonnie en zijn Co

Het verhaal van Tonnie en Nienke is een voorbeeld van cliëntondersteuning vanuit de Wet langdurige zorg.

Het verhaal van Tonnie en zijn cliëntondersteuner

(Bij een witte stoel verschijnt de tekst: Tonnie & Co. Een vrouw neemt plaats op de stoel. Naast haar zit een man in een elektrische rolstoel. Hij lacht.)

RUSTIGE MUZIEK

(Ik ben Tonnie. Ik heb twee jaar terug een hersenstaminfarct gehad. Dat zit in de hersenstam in m'n nek. Ja, je bent in één keer alles kwijt. Je werk, ja, je hele wereld valt gelijk in elkaar. Alles ben je kwijt. Zelfs een stukje intimiteit. Je bent gewoon niks meer.)

(Ik ben Nienke en ik ben cliëntondersteuner bij Wlz Cliëntondersteuning, onderdeel van Thuis in Co. Tonnie lag in het verpleeghuis toen ik hen leerde kennen. Hem en Anja. Voor hem was duidelijk: Hij wilde gewoon naar huis. Dat was zo klaar als een klontje.)

(Het is gewoon een soort sterfhuis. Mensen zijn oud en hun laatste dagen zijn daar. Ik hoor daar niet thuis. Ik ben daar veel te jong voor.)

(Voor het verpleeghuis is dat wel bijzonder, want het gebeurt niet iedere dag dat iemand naar huis wil. En we moesten ook gewoon kijken: Wat kan? Is het überhaupt haalbaar? En hoe gaan we dat dan regelen? Ik ben vooral met Tonnie en Anja in gesprek gegaan om te kijken: Wie zijn zij? Wat voor mensen zijn dit? En door ze wat beter te leren kennen, weet je ook waar hun wensen en behoeften zitten.)

(Je wereld valt eigenlijk in één keer uit elkaar, dan heb je behoefte aan steun. Ja. Dat hebben we wel in Nienke gevonden. Ze heeft geholpen met de weg, de gemeente, de voorzieningen, de verbouwing van de woning, de douche, gewoon praktische dingen, de rolstoel, het vervoer, maar ook alles wat erachter zit, het financiële gedeelte.)

(Maar ook: Hoe ga je je dagelijkse inrichting van je leven doen? Wat vind je leuk en waar ligt je passie? Samen hebben we gekeken naar een vorm van dagbesteding en dat is uiteindelijk schilderen geworden. Hij heeft nog nooit geschilderd en hij schildert nu een aantal ochtenden in de week en dat doet hij echt heel erg mooi. Heel bijzonder. Ondanks z'n beperking doet hij dat echt fantastisch.)

(Naast het stukje dagbesteding, bijvoorbeeld ook het koken. Hij kookt weer zelf, met hulp. Leren je fijne motoriek weer goed onder controle te krijgen: Hoe snij je? Wat zijn je vaardigheden? Daar is hij nu heel druk mee.)

(Dat zijn maar kleine dingen voor mij als cliëntondersteuner, maar dat heeft wel een heel grote impact in zijn leven. Dat vind ik heel mooi aan het beroep cliëntondersteuner, dat je toch echt een stukje mee kunt helpen om dat allemaal vorm te geven.)

(Als Tonnie z'n duim opsteekt, doet Nienke dat ook. Ze moeten lachen. Tonnie klapt in z'n handen.)

DE RUSTIGE MUZIEK SPEELT VERDER

(Ik had het niet mooier kunnen zeggen. -Fantastisch.)

(Beeldtekst: Voor meer informatie over cliëntondersteuning in uw regio kunt u terecht op: www.clientondersteuning.co.nl. Co, uw persoonlijke gids in de zorg.)

DE RUSTIGE MUZIEK SPEELT NOG EVEN VERDER EN EBT DAN WEG

Tonnie, wat is uw verhaal?

"Ik heb een hersenstaminfarct gehad een paar jaar geleden. Ineens kon ik kon helemaal niks meer; ik kon geen woord zeggen en was helemaal verlamd. Ik kon alleen nog met mijn ogen knipperen. Je staat volop in het leven en ineens heb je dat infarct: Het lampje ging bijna letterlijk en figuurlijk uit. Je kan niks meer. Niet meer lopen met de hond, niet meer jagen, niet meer werken."

"Ze regelt het allemaal en ze doet het met zoveel bezieling."

U wilde vanuit het revalidatiecentrum zo snel mogelijk naar huis. Waarom?

"Ik woon daar al 30 jaar. Je kent iedereen en je helpt elkaar. En zo’n verpleeghuis is dan niks voor mij. Dat doen we niet, daar waren we snel uit. Maar dan moest wel de hele toko verbouwd worden. En daarin was Nienke de sturende kracht. Ze zei; je moet die bellen en je moet die bellen. Ze heeft ons echt op de rails gezet. Nienke komt voor je op. Zo iemand heb je nodig, anders verzuip je. Nienke regelde ook dat ik naar dagbesteding kan. Dan ben je thuis en wat doe je dan? Zij regelt het allemaal. Ik schilder nu. Maar hoe dat allemaal zit met een PGB, dat wist ik nog niet. Nienke helpt mij met de contracten en zorgt dat het goed komt. Extra hulp in huis, meerzorg. Ze doet het met zoveel bezieling. Ze staat echt naast je. Dan zet ze netjes in de mail wat er allemaal is afgesproken."

Nienke, wat kon jij voor Tonnie en zijn vrouw betekenen?

"Na een half jaar in het revalidatiecentrum, wilde Tonnie naar huis.  Om echt te kunnen helpen, wil je eerst de mens leren kennen. Dus je gaat eerst praten. Hoe zit het gezin in elkaar? Wat heeft zijn vrouw nodig? Dus we zijn gaan kijken naar thuiszorg en waar we welke hulpmiddelen konden krijgen. Ik was eigenlijk de spin in het web om de poppetjes op de juiste plek te krijgen.
We zijn ook gaan kijken naar een passende dagbesteding. We zijn gaan zoeken en nu hebben we geregeld dat hij naar schilderlessen kan. En nu schildert hij, ondanks zijn beperking. En hij helpt nu thuis mee met het koken. Hij is er erg gelukkig mee. Het is een hele bijzondere man, met een sterke wil."

Sfeerfoto